เรียก Model API หรือรัน​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​เอง: เทียบอะไรนอกจากราคา Token

เทียบ Model API กับการรัน​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​เองจากคุณภาพ กำลังรองรับ ข้อมูล และภาระดูแล คิดต้นทุนต่องานที่ผ่านเกณฑ์ก่อนเลือกโครงสร้างพื้น⁠ฐาน

โดย เผยแพร่ อัปเดต อ่านประมาณ 7 นาที

ภาพประกอบเครื่อง​เ⁠ซิ⁠ร์⁠ฟ⁠เ⁠ว⁠อ⁠ร์​ขนาดเล็กกับ​แ⁠ล็⁠ป⁠ท็⁠อ⁠ป​และแผ่นโจทย์งาน
ในบทความนี้
  1. ระบุภาระงานก่อนเลือกว่าจะรันที่ไหน
  2. วัดกำลังรองรับงาน ไม่ใช่ดูแค่ว่าใส่​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ได้
  3. คิดต้นทุนจากงานที่ผ่านเกณฑ์
  4. ตามเส้นทางข้อมูลให้พ้นจากตัว​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล
  5. ทดลองโดยมีทางเปลี่ยนเมื่อเงื่อนไขเปลี่ยน

การเรียก Model API ช่วยให้ทดลองผลิตภัณฑ์ได้โดยไม่ต้องซื้อเครื่อง GPU ส่วนการรัน​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​เองช่วยให้ควบคุมสภาพแวดล้อมและจังหวะเปลี่ยนรุ่นได้มาก⁠ขึ้น แต่ทั้งสองทางยังไม่ได้บอกว่า AI Product ที่ทำเสร็จจะตอบถูก คุ้ม⁠ค่า หรือดูแลได้ง่าย

ควรเปรียบเทียบด้วยงานธุรกิจชุดเดียวกันและเกณฑ์รับงานเดียวกัน ราคา Token ที่ต่ำไม่ช่วยมาก หากพนักงานต้องแก้คำ⁠ตอบเพิ่ม เครื่องที่ซื้อมาแล้วก็ยังมีต้นทุนการ⁠ดูแล การ⁠ตัด⁠สิน⁠ใจจึงต้องรวมคุณภาพ รูป⁠แบบการ⁠ใช้⁠งาน ขอบเขตข้อมูล และคนที่​รั⁠บ⁠ผิ⁠ด⁠ช⁠อ⁠บ​เมื่อระบบหยุดทำงาน

ระบุภาระงานก่อนเลือกว่าจะรันที่ไหน

สมมติธุรกิจจัดจำหน่ายต้องเตรียมสรุปเอกสารจากผู้ขาย บาง​ไ⁠ฟ⁠ล์​สั้น บาง​ไ⁠ฟ⁠ล์​เป็นตาราง​ส⁠แ⁠ก⁠น​และมีรหัสสินค้า ทีมต้องการงานชุดหนึ่งก่อนประชุมจัดซื้อ ขณะเดียวกันก็มีผู้⁠ช่วยตอบคำถามระหว่างวัน งานตัวอย่างนี้มีทั้งส่วนที่รอได้และส่วนที่ผู้ใช้ต้องการคำ⁠ตอบทันที

จดขนาดข้อมูลเข้า ชนิด​ไ⁠ฟ⁠ล์ ความยาวผลลัพธ์ จำนวนงานพร้อมกันในช่วงพีค และเวลารอที่ยอมรับได้ รวมการอ่านเอกสารและค้นข้อมูลไว้ในการวัดด้วย การทดลองแค่ Prompt สั้น ๆ อาจมองไม่เห็นส่วนที่ช้าหรือผิด⁠พลาดมากที่สุดของผลิตภัณฑ์จริง

จาก⁠นั้นกำหนดผลที่รับได้ เช่น รหัสสินค้าต้องตรง แยกข้อมูลที่ไม่พบออกจากค่าเป็นศูนย์ อ้างอิงเอกสารถูกฉบับ และไม่แต่งคำมั่นเรื่องวันส่งของขึ้นมา ทดลองทั้งสองทางด้วยโจทย์นี้ พร้อม​บั⁠น⁠ทึ⁠ก​รุ่น​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล วิธีลดความละเอียดน้ำหนัก​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​หรือ Quantization, Prompt และขั้น⁠ตอนอ่าน​ไ⁠ฟ⁠ล์ เพราะการเปลี่ยนแต่ละส่วนมีผลต่อคำ⁠ตอบ

โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ที่​ด⁠า⁠ว⁠น์⁠โ⁠ห⁠ล⁠ด​น้ำหนักมารันเองได้อาจมีบริการ Endpoint ที่ผู้อื่นดูแลให้ด้วย ส่วนระบบที่ใช้เครือข่ายส่วนตัวอาจยังมีผู้⁠ให้⁠บริการเป็นคนดูแลเครื่อง การเลือก​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​กับการ​รั⁠บ⁠ผิ⁠ด⁠ช⁠อ⁠บ​โครงสร้างพื้น⁠ฐานจึงเป็นคนละเรื่อง ต้องระบุรูป⁠แบบจริงให้ชัดกว่าคำว่า Local หรือ Cloud

วัดกำลังรองรับงาน ไม่ใช่ดูแค่ว่าใส่​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ได้

การใส่น้ำหนัก​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ลงหน่วยความจำ GPU ได้เป็นเพียงส่วน⁠หนึ่งของการให้⁠บริการ บริบทคำ⁠ขอและการสร้างคำ⁠ตอบพร้อมกันก็ใช้ทรัพยากร เอกสาร vLLM อธิบายว่าพื้นที่ KV Cache ไม่พออาจทำให้ต้องพักและคำนวณคำ⁠ขอใหม่ กระทบเวลาตอบ รวม⁠ถึงมีข้อแลกเปลี่ยนของการจัดชุดงานและการแบ่งงานข้าม GPU แนวทางปรับประสิทธิภาพ vLLM

ในการทดลองธุรกิจ ให้ใช้ทั้งคำ⁠ขอสั้นและยาวตามสัดส่วนจริง ดูเวลารอช่วงคนใช้มาก เวลาจบงานทั้งชุด และพฤติกรรมเมื่อคำ⁠ขอเข้ามาเกินกำลัง การสาธิตที่ลื่นไหลเมื่อมีผู้ใช้คนเดียวไม่ได้ยืนยันว่าจะรองรับทั้งทีมได้

ทดลองเริ่มระบบและกู้คืนด้วย หากต้อง​โ⁠ห⁠ล⁠ด​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​หลังเครื่องเริ่มใหม่ ให้จับเวลาว่าเปิดรับงานได้เมื่อไร และงานค้างในคิวจะเป็นอย่างไร หากธุรกิจรอไม่ได้ ต้องนับกำลังสำรองหรือวิธีให้คนทำงานต่อไว้ในแผน

ฝั่ง API ต้องดูโควตา ข้อจำกัดอัตราเรียก ความพร้อมใช้⁠งานที่ต้องการ และการรับมือเมื่อถูกจำกัดคำ⁠ขอ แม้ผู้⁠ให้⁠บริการช่วยลดงานดูแลบาง⁠ส่วน แ⁠อ⁠ป​ยังต้องมีคิว การลองใหม่แบบมีขอบเขต และหน้า⁠จอสื่อสารสถานะรอ ควรเทียบจากสิทธิ์ใช้⁠งานที่ได้⁠รับจริง ไม่สมมติว่ารองรับได้ไม่จำกัด

ภาพประกอบคลิปบอร์ดแสดงรูป⁠แบบภาระงาน กองเอกสารสองขนาด และเครื่องคิดเลข
ภาพประกอบแนวคิด: เปรียบเทียบภาระงาน กำลังรองรับ และต้นทุนรวม ก⁠ร⁠า⁠ฟ​ในภาพเป็นภาพสมมติ

คิดต้นทุนจากงานที่ผ่านเกณฑ์

ทำตารางสำหรับช่วงเวลาที่เป็นตัวแทนของธุรกิจ โดยมีทั้งปริมาณปกติและช่วงใช้⁠งานมาก บั⁠น⁠ทึ⁠ก​สมมติฐานไว้เพื่อกลับมาทบทวนเมื่อจำนวนงานเปลี่ยน

คำถามสำหรับเปรียบเทียบต้นทุนของงานที่ผ่านเกณฑ์
ส่วนของต้นทุนคำถามฝั่ง APIคำถามฝั่งรันเอง
การ⁠ประมวล⁠ผล​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ลคิดข้อมูลเข้า ผลลัพธ์ Cache และเครื่อง⁠มืออย่างไรต้องจองกำลังเครื่องไว้เท่าไร
ช่วงว่างและช่วงพีคโควตาและงานที่เข้าพร้อมกันกระทบกำหนดส่งอย่างไรต้องเผื่อกำลังที่ไม่ได้ใช้⁠งานเท่าไร
ระบบประกอบพื้นที่เก็บ​ไ⁠ฟ⁠ล์ อ่านเอกสาร และค้นข้อมูลคิดแยกหรือไม่ใครดูแลระบบเหล่า⁠นี้และการสำรองข้อมูล
การ⁠ตรวจคุณภาพคนยังต้องตรวจและแก้มากเท่าไรโ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​หรือ Quantization ทำให้ภาระตรวจเปลี่ยนหรือไม่
การ⁠ดูแลต่อ⁠เนื่องใครรับมือปัญหาผู้⁠ให้⁠บริการและการเปลี่ยนการ⁠เชื่อม⁠ต่อใคร​อั⁠ป⁠เ⁠ด⁠ต เฝ้าระวัง เปลี่ยนเครื่อง และกู้ระบบ

นำต้นทุนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดหารด้วยจำนวนงานที่ผ่านเกณฑ์ อย่าตัดรอบที่ล้มเหลว การลองซ้ำ และเวลาคนแก้ออกจากตัวตั้ง พร้อมรายงานเวลาจบงานกับภาระผู้ตรวจแยกกัน ค่าเฉลี่ยเดียวอาจซ่อนว่าระบบช้าเกินกว่าทีมจะใช้⁠งาน⁠จริง

อย่านำการคำนวณสมมติมาใช้รับประกันความประหยัด เครื่อง GPU ที่ว่างเป็นส่วน⁠ใหญ่อาจไม่เหมาะกับงานนาน ๆ ครั้ง ขณะที่งานสม่ำเสมอจำนวนมากอาจรองรับต้นทุนเครื่องเฉพาะได้ จุดคุ้มขึ้นกับ​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล โครงสร้างพื้น⁠ฐาน อัตราใช้⁠งาน และรูป⁠แบบดูแล ต้องวัดกับผลิตภัณฑ์นี้ ไม่ยืมตัวเลขจากผลทดสอบคนละงาน

ตามเส้นทางข้อมูลให้พ้นจากตัว​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล

วาดเส้นทางตั้ง⁠แต่​ไ⁠ฟ⁠ล์​ต้นฉบับ ข้อความที่อ่านออก⁠มา ข้อมูลสำหรับค้น คำ⁠ขอเข้า​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล คำ⁠ตอบ บั⁠น⁠ทึ⁠ก​ระบบ และสำเนาสำรอง การรัน​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​เองไม่ได้ทำให้ข้อมูลอยู่ในขอบเขตทั้งหมด หากเครื่อง⁠มืออ่าน​ไ⁠ฟ⁠ล์​หรือระบบติดตามยังส่งข้อมูลออกไป ส่วนคำกล่าวว่าไม่นำข้อมูลไปฝึก​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ก็ไม่ได้อธิบายการจัดเก็บทุกชนิด

เอกสารควบคุมข้อมูลของ OpenAI แยก​บั⁠น⁠ทึ⁠ก​เพื่อเฝ้าระวังการ⁠ใช้⁠งานออกจากสถานะที่​ฟี⁠เ⁠จ⁠อ⁠ร์​ของ​แ⁠อ⁠ป​เก็บไว้ และระบุเงื่อนไขการเก็บกับสิทธิ์ใช้มาตรการต่าง ๆ ตาม Endpoint ควรตรวจเอกสารและข้อตกลงของผู้⁠ให้⁠บริการสำหรับ Endpoint และการตั้ง⁠ค่าที่จะใช้จริง การควบคุมข้อมูลบน​แ⁠พ⁠ล⁠ต⁠ฟ⁠อ⁠ร์⁠ม OpenAI

ตรวจด้วยว่าใครอ่าน​บั⁠น⁠ทึ⁠ก​ระบบได้ ข้อมูลใดถูกปิดบัง ลบอย่างไร และสำรองไว้ที่ไหน หากรันเองต้องรวมสิทธิ์ผู้ดูแล ผู้⁠ช่วยดูแลจากภายนอก และพื้นที่เก็บ​ไ⁠ฟ⁠ล์​บน​ค⁠ล⁠า⁠ว⁠ด์ การเป็นเจ้าของเครื่องไม่ได้เท่ากับควบคุมสำเนาข้อมูลทุกชุดแล้ว

ก่อนเลือก​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ที่​ด⁠า⁠ว⁠น์⁠โ⁠ห⁠ล⁠ด​ได้ ให้ตรวจใบอนุญาต วัตถุประสงค์ที่เหมาะ และข้อจำกัดของรุ่นนั้น Model Card บน Hugging Face เป็นจุดที่ผู้​พั⁠ฒ⁠น⁠า​ใส่ข้อมูลใบอนุญาต ข้อจำกัด และผลประเมินไว้ ช่วยตามหาข้อมูลได้ แต่ยังต้องอ่านใบอนุญาตที่มีผลจริง เอกสาร Model Cards ของ Hugging Face

ทดลองโดยมีทางเปลี่ยนเมื่อเงื่อนไขเปลี่ยน

ใช้โจทย์ที่เป็นตัวแทนงานจริงกับข้อมูลที่ได้⁠รับอนุญาตหรือปกปิดตัวตนแล้ว แยกชุดหนึ่งไว้สำหรับตัดสินรอบสุดท้าย บั⁠น⁠ทึ⁠ก​รุ่น​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​และการตั้ง⁠ค่าให้ครบ ดูคุณภาพก่อน แล้วจึงเทียบกำลังรองรับ เวลาตอบ ภาระคนตรวจ และต้นทุนของทางเลือกที่ผ่านขั้นต่ำ

จำลองกรณีผู้⁠ให้⁠บริการหยุดตอบหรือเครื่องรัน​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​เริ่มใหม่ ตรวจว่า​แ⁠อ⁠ป​บอกผู้ใช้ได้ว่ากำลังเกิดอะไร เก็บงานค้างไว้ และไม่ส่งข้อมูลที่มีข้อจำกัดไปผู้⁠ให้⁠บริการสำรองโดยเงียบ ๆ ทางสำรองเป็นการ⁠ตัด⁠สิน⁠ใจเรื่องข้อมูลและคุณภาพอีกครั้ง แม้หน้า⁠ตา API จะคล้ายกัน

กำหนดเหตุที่จะกลับมาทบทวน เช่น ปริมาณงานเปลี่ยนต่อ⁠เนื่อง คนต้องตรวจมากเกินไป Endpoint เลิกให้⁠บริการ ใบอนุญาตเปลี่ยน หรือมีข้อกำหนดข้อมูลใหม่ แยกกฎธุรกิจและเกณฑ์ทดสอบออกจากส่วนเชื่อมผู้⁠ให้⁠บริการเท่าที่เหมาะ เพื่อไม่ต้องเริ่มค้นความต้องการผลิตภัณฑ์ใหม่ทุก⁠ครั้งที่เปลี่ยน​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล

หากกำลังเลือกระหว่างผู้⁠ให้⁠บริการ อ่านต่อเรื่อง การ⁠ทดสอบ​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​ให้ตรงงานธุรกิจ และหากยังตัด⁠สิน⁠ใจระดับผลิตภัณฑ์ ใช้ กรอบคิดซื้อ​ซ⁠อ⁠ฟ⁠ต์⁠แ⁠ว⁠ร์​หรือ​พั⁠ฒ⁠น⁠า​เอง ก่อนผูกงบกับเครื่องและระบบ

Talvyn Labs ช่วยประเมินภาระงาน เปรียบเทียบ​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​กับรูป⁠แบบให้⁠บริการที่เป็นไปได้ และ​พั⁠ฒ⁠น⁠า AI Product ตามคุณภาพและเงื่อนไขดูแลที่​ต⁠ร⁠ว⁠จ⁠ส⁠อ⁠บ​แล้ว นำเอกสารตัวอย่าง จำนวนงานที่คาด และขอบเขตข้อมูลมาเริ่มวางการทดลอง เพื่อให้ได้ระบบที่ทีมใช้⁠งานและ​รั⁠บ⁠ผิ⁠ด⁠ช⁠อ⁠บ​ต่อได้จริง

เลือกฐาน AI จากงานจริง ก่อนลงทุนกับระบบ

นำปริมาณงาน เอกสารตัวอย่าง และขอบเขตข้อมูลให้ Talvyn Labs ทดลอง​โ⁠ม⁠เ⁠ด⁠ล​กับรูป⁠แบบให้⁠บริการ แล้ว​พั⁠ฒ⁠น⁠า AI Product ที่ทีมดูแลต่อได้

ประเมินและ​พั⁠ฒ⁠น⁠า AI Product

มีโจทย์ธุรกิจ ที่ต้องการ⁠ปรึกษา?

ไม่ว่าจะเป็น​เ⁠ว็⁠บ⁠ไ⁠ซ⁠ต์​ใหม่ การ⁠พั⁠ฒ⁠น⁠า​ผลิตภัณฑ์ หรือการ⁠เชื่อม⁠ต่อระบบ สามารถแจ้งราย⁠ละเอียดทาง​อี⁠เ⁠ม⁠ล เพื่อนัดเวลาปรึกษาได้

ข้อมูลเบื้อง⁠ต้นก็เพียงพอ ราย⁠ละเอียดอื่นสามารถหารือร่วม⁠กันได้ภายหลัง

ติดต่อเรา
ส่ง​อี⁠เ⁠ม⁠ล​ถึงเรา
hello@talvynlabs.com
Facebook